Historia terapii czaszkowo-krzyżowej

Terapia czaszkowo-krzyżowa (craniosacral) jest subtelną i głęboką formą uzdrawiania, która polega na pracy z naturalnymi siłami samouzdrawiania istniejącymi w każdym człowieku.

Terapia ta została stworzona poprzez rozwinięcie prac amerykańskiego osteopaty – dr. Williama Shuterlanda we wczesnych latach XX wieku.

Odkrył on nieustający ruch kości głowy, a późniejsze badania ujawniły obecność różnych rytmów w całym ciele. Jako rezultat wnikliwych i dokładnych obserwacji stało się oczywiste, że ruchy te, które mogą być zmierzone za pomocą dokładnej i specjalistycznej aparatury, są bezpośrednim odzwierciedleniem zdrowia, dając tym samym możliwość do pracy z fizycznymi jak również z bardziej subtelnym aspektami życia.